RECYCLING NEWS

ΤΕΛΟΣ

2008-11-19T02:33:00.014+02:00

Τους τελευταίους 4 μήνες κοιμόμουν 4-5 ώρες τη μέρα, πλέον το πρόγραμμά μου είναι ακόμα πιο βαρύ. Θα ήθελα ένα οχτάωρο μπόνους κάθε μέρα, ενώ γύρω μου όλα θα πάγωναν, για να μπορούσα να κάνω περισσότερα (κοίτα να δεις που δεν μου πάει να το γράψω..). Έφτασε λοιπόν η ώρα να σταματήσω το blogging. Κι είναι πολύ νωρίς. Και είναι κρίμα. Μα δε θα είχε νόημα να αφιερώνω περισσότερο χρόνο στις αναρτήσεις μου, απ' ότι θα αφιέρωνα για να σας διαβάζω και θα συνεχίσω να σας διαβάζω (κι όχι μόνο όσους έχω στη λίστα δεξιά). Λοιπόν ήταν όμορφα και σας ευχαριστώ *** Θα τα λέμε στα δικά σας blogs *** Ίσως σε μια πιο χαλαρή περίοδο το συνεχίσω *** αλλά ξέρω ότι δε θα υπάρξει τέτοια μέχρι τη σύνταξη *** και το ελπίζω άλλωστε να είναι η ζωή μου έτσι γεμάτη για πάντα *** Όποιος θα ήθελε το υλικό μου (κάτι χιλιάδες φωτογραφίες από ΤΑ ΝΕΑ της δεκαετίας του '70) για οποιαδήποτε χρήση ας επικοινωνήσει μέσω mail -θα χαιρόμουν πολύ αν όλα αυτά που είδα εγώ τα μοιραζόμουν με άλλους -άλλωστε αυτός ήταν κ ο βασικός μου στόχος εξ αρχής. τα λέμε Κώστας

17 Noεμβρίου 1973

2008-11-17T21:32:00.002+02:00

1977: prop8 & Palin

2008-11-14T22:45:00.009+02:00

TA NEA αρχές Μαϊου 1977

(Σήμερα το πετύχα. Θα το googlάρω για περισσότερες πληρορφορίες μόλις ευκαιρίσω, τώρα πάω να κάνω το μποτέ μου να βγω. Καλό Παρασκευόβραδο!)

Ο άνθρωπός μου

2008-11-13T03:06:00.004+02:00

ΠΩΣ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΘΕΤΙΚ ΣΕ 5 ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ

και τώρα? τι θ'απογίνουμε χωρίς βαρβάρους?

2008-11-13T01:39:00.003+02:00

η κρίση χτυπά τις ευπαθείς ομάδες

2008-11-13T01:29:00.003+02:00

ταγμένοι στην αξιοπιστία

2008-11-12T12:54:00.004+02:00

Κάθε πρωί που κίναγα να πάω στη δουλειά

2008-11-11T14:43:00.006+02:00

Θυμάμαι που όταν πρωτολειτούργησε το μετρό, τα ηχεία έπαιζαν κλασική μουσική, Μετά περάσαμε μια φάση με Ameλλλie κ Σπανουδάκη (στον ΗΣΑΠ) Τις προάλλες όμως 8.30 το πρωί που κίναγα να πάω στη δουλειά, κι έφευγαν σαν πουλιά τα ψαροκάικα, στο σταθμό της Κηφισιάς έπαιζε το "Λευτέρη, Λευτέρη, Λευτέρη, σ' έχω σταμπάρει στο παλιό μου το τεφτέρι" (χωρίς τα λόγια) Αν ζούσαμε σε ελληνική ταινία:

μπαίνει το τραγούδι οι επιβάτες αρχίζουν να κουνάνε ρυθμικά τα ποδαράκια, μια ξανθιά σηκώνεται κ με τη free press για μικρόφωνο αρχίζει το τραγούδι, αρχίζουν τα παλαμάκια διστακτικά, μέχρι να καταλήξουν σε όλα τα βαγόνια σε όλους τους συρμούς ο κόσμος να έχει σηκωθεί όρθιος και να χορεύει και να τραγουδά -σας υπενθυμίζουμε να στέκεστε στη δεξιά μεριά στις κυλιόμενες κλίμακες για να διευκολύνετε αυτούς που χορεύουν- να ξεχύνονται στους δρόμους, στις πλατείες, στα πάρκα στους κήπους, τα μαστόρια στην οικοδομή χορεύουν λεβέντικο καν καν, ο κουφός επέτης να διασκεδάζει χτυπώντας παλαμάκια, ενώ η Τζίνα, η Τζέσυ, η Τζέφη και η Τζούλια σέρνουν το χορό γύρω από την Ομόνοια, μέχρι και οι μαύροι μπαίνουν στο γλέντι που -αντί για πιάτα- σπάνε τα πειρατικά cd (που τους ξεμείνανε κ κανείς δεν αγοράζει πια).

Μια συνηθισμένη μέρα ξεκινάει στην Αθήνα *** πως λέγεται με μια λέξη αυτό που χτυπάς τα τρία δάχτυλα μεταξύ τους? (στις φωτογραφίες: βασιλική αμαξοστοιχία στο σταθμό του Πειραιά και κατασκευή του σταθμού (1926) αντίστοιχα. από το site του ΗΣΑΠ)

ευκολίαι πληρωμής

2008-11-11T00:42:00.003+02:00

(τέλη '50)

στα μούτρα σου

2008-11-09T23:05:00.011+02:00

δεν υπάρχει σεβασμός

λογοδοσμένοι

2008-11-09T20:22:00.003+02:00

"Observe, Lord Berckley! I finally got married" ... to Johnnie Walker

ψυχαναγκασμοί

2008-11-07T21:57:00.008+02:00

Κάνε κλικ στις εικόνες για να καταλάβεις το βάθος κ το εύρος του ψυχαναγκασμού του (άγνωστου σε εμένα) Antonio. Γιατί τα ανέβασα αυτά? Αφιέρωσα τον ελεύθερο χρόνο πέντε ημερών για να "παίξω" με ένα πρόγραμμα μοντάζ που δεν είχα ξαναχρησιμοποιήσει. (Θα) ήταν μια μονταρισμένη εκδοχή του Like a Prayer της καλλιτέχνιδος, όπου χρησιμοποιούσα τα βιντεάκια από Youtube αποκλειστικά από Αθήνα. (γιατί δλδ? το "ξαναζήσε την εμπειρία, ΑΘΗΝΑ 2004 πως το πήραμε? λολ) μόνταρα στα τυφλά -ο υπολογιστής κολλούσε. όταν κάποιο κρύο βράδυ μόνος μου εγώ κ το ουίσκυ τελειώσαμε το μοντάζ και είπα κάνω ένα export όλα θόλωσαν πάγωσαν στην οθόνη. αυτό το αρχείο δε λειτουργεί πια. Λέω να πάρω mac

Sara Palin vs. Hillary Clinton(Saturday Night Live)

2008-11-07T01:19:00.001+02:00

προσεχως: πιο ανωμαλο απο ποτέ!

2008-11-06T11:20:00.003+02:00

2008-11-05T19:41:00.004+02:00

Το πολύ τι? Δε θυμάμαι τι 'ναι αυτό? (μπερδεύτηκες?)

εθνικό κεφάλαιο

2008-11-05T00:59:00.003+02:00

Ο Νίκος Μαστοράκης -μπροστά από την εποχή του- κάνει μια ταινία-καταγγελία-αλληγορία για: για τις σχέσεις πάθους των πολιτικών με τη εξουσία, για τις στρεβλώσεις στο καπιταλιστικό σύστημα, για την αδηφαγική διάθεση των τραπεζών. Γιατί έτσι είναι το κλασικό το έργο: παραμένει επίκαιρο 32 χρόνια μετά (μετά από λίγο καιρό η Μελίνα απεφάνθη: "η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας είναι πολιτισμός". Τώρα ξέρεις σε τι αναφερόταν) ******************* ΥΓ. Ο χρόνος μου είναι εξαιρετικά περιορισμένος. προτιμώ να αφιερώνω χρόνο να διαβάζω τα μπλογκς που θέλω, παρά να ανεβάζω ο ίδιος. Σύντομα θα επανέλθω στους ρυθμούς μου)

προσεχώς

2008-10-31T00:37:00.003+02:00

HARRY POTTER & THE HALF-BLOOD PRINCE THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON

το μωβ

2008-10-30T23:26:00.008+02:00

Τον πέτυχα σε σχολικές φωτογραφίες των δικών μου Είναι ωραίος Και το ξέρει Πάνε 50 χρόνια από τότε

ομερτα

2008-10-28T23:13:00.006+02:00

ΤΑ ΝΕΑ, Σεπτέμβριος 1976 Δυστυχώς δε βρήκα τα ρεπορτάζ με τα έκτροπα, αλλά μιας κ τότε η Πλάκα ήταν και gay στέκι, πιστεύω ότι το ζήτημα μπορεί να αφορούσε αυτούς. Κι ας μην το αναφέρει καθόλου (δε θα ήταν τότε πολιτικώς ορθό να λέει μια εφημερίδα "τοιούτοι"...). Μόνο τα αποσιωπητικά ίσως δηλώνουν την ειρωνεία. (Είναι που οι σημερινοί απλά δεν το σκέφτηκαν ακόμα...)

περήφανα σου λέω ΟΧΙ

2008-10-27T21:57:00.008+02:00

ΣΟΚ ΣΟΚ! ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ! σε μαγαζί με αποκριάτικα -κ σε ό,τι αυτό μπορεί να παραπέμπει- στην όμορφη Θεσσαλονίκη, την ερωτική πόλη, τη μόνη συμπρωτεύουσα παγκοσμίως, που τιμά τα ιερά κ όσια του έθνους, που αγαπά τις μεταμφιέσεις (βλ.Ψωμιάδη) ανάκαλυψα: ντύστε το βλαστάρι σας: στρατιώτη, αδελφή νοσοκόμα, ξεμαλλιασμένο σερβιτόρο, Σαντάκο (the Ring) ---------------------------------------------- detail: η κούκλα του Σατανά με βγαλμένο φρύδι, eyeliner κ κραγιόν και τέτοιο λίφτινγκ που το φρύδι έφτασε στον ουρανό κ το μαλλί παράδεισο (κουπ αναμαλλιασμένη Αλίκη-σταχτοπούτα της Ρώμης) για να κάνετε το καμάρι σας περήφανο (ως) Έλληνα. (έχει υπολείμματα από γένια από πέρσι που 'ταν Μάρκος Μπότσαρης) ---------------------------------------------- Ντύστε το βλαστάρι σας αξιωματικό των SS με λαμέ διακριτικά (το μαλλί "κυρία σε δημόσια υπηρεσία" ήταν ένα εύστοχο σχόλιο πάντως -μπράβο στον ντεκορατέρ) (δεξιά: αναμνήσεις μιας εποχής που οι άντρες ήταν άντρες και τιμούσαν τα φουστάνια που φορούσανε) ---------------------------------------------- *** με ενοικίαση 3 στολών ΔΩΡΟ μια στολή εθνικής χανούμισσας ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ εθνικής ανάτασης (κύπελλα ποσοδφαίρου-μπάσκετ, πρωτιά στη Eurovision, αυτά.) (To Πάσχα το δώρο θα είναι Ιούδας έτοιμος για κάψιμο) ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ!

7χ2+1 αλήθειες

2008-10-27T09:08:00.014+02:00

Aπαντώντας στην πρόκληση mahler & ethan καταθέτω με κάθε επισημότητα 7x2+1 αλήθειες μου: 1. Ευθύνομαι για το φαινόμενο του θερμοκηπίου με τα 45 τσιγάρα που κάνω κάθε μέρα *αλλά ξέρω ότι δε θα το κόψω ποτέ 2. αποφάσισα να κάνω μια δουλειά στην οποία δε θα φοράω γραβάτες * αλλά από τότε έχω αγοράσει κ φοράω τρεις. 3. με φρικάρουν οι βαμμένοι διακόπτες, οι πιτσιλιές μπογιάς στα σοβαντοπιά, οι κακοτριμμένοι τοίχοι κλπ *αλλά είμαι τσαπατσούλης 4. έχω να κάνω σεξ-σεξ 9 μήνες (φάσεις και ουάν νάιτ γουτσου-γουτσου δε πιάνονται) *αλλά είμαι καλά ειμαι καλα ειμαι καλα ειμαικαλα ειμαικαλαξαειμαικαλλλσαα (από διαφήμιση της diesel το 2001) 5. έχω βγει γυμνός στο θέατρο (τι θυσίες έχω κάνει για την τέχνη...) *και το έκανα κ τζάμπα 6. έχω διαβάσει ελάχιστα βιβλία & πίνω λίγο *αλλά συνηθέστερα πιστεύουν για μένα τα αντίθετα 7. είμαι 23 χρονών * αλλά φαινομαι μόλις 21 γιατί κάνω υγιεινή ζωή -θέλω να με πιστέψεις - και για τα τρία.

ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ ΑΜΕΣΩΣ

2008-10-24T20:51:00.001+03:00

η αφεντιά μου απουσιάζει μέχρι Δευτέρα

όταν Μαρσέλ γύρισε...

2008-10-21T00:59:00.005+03:00

a The Mitsos Company production

Μαρσέλ!

2008-10-19T22:12:00.009+03:00

X: Δε θα τον πάρεις τηλέφωνο! mecomitsos: Eγώ;! Όχι βέβαια! Ακόμα κι αν με πάρει εκείνος δε θα το σηκώσω! *cut* ψάχνω το κινητό μου κάνω κλήση από το άλλο κινητό μου για να ακούσω που είναι *cut* ξεχασμένη κλήση από άγνωστο νούμερο στο κινητό -μάτι γουρλωμένο - στόμα λιγωμένο- καλώ το ένα κινητό στο αυτί κ το άλλο μπροστά μου να χτυπάει... Όχι βέβαια, δε με πειράζει που δεν τηλεφώνησε ποτέ! Δε με απασχολεί σου λέω! Εγώ ασχολούμαι με το νοικοκυριό μου. Αύριο πάω να πάρω κουζινικά: Χωρίς εσένα ΤΕΛΟΣ (αν κ άργησα...)

έλα να ζεσταθούμε ντάρλιγκ

2008-10-19T20:31:00.007+03:00

Αρκετά σαχλαμάρισα στα προηγούμενα ποστ. (επι)στροφή στην ποιότητα κ στη σοβαρότητα: Σας προτείνω να κάνουμε όλοι μαζί μποϋκοτάζ στη ΔΕΗ, διαμαρτυρόμενοι -για τις αυξήσεις στα τιμολόγια -για την οικολογική επιβάρυνση που προκαλούν τα εργοστάσιά της -γιατί 29 κατασκευαστές σεξουαλικών βοηθημάτων συνιστούν... Όλοι στον αγώνα - σε κόκκινα σεντόνια! * και κάνετε κ οικονομία... * προσοχή στις ηλεκτρικές (ή άλλες) κενώσεις

η ζαρντινιέρα ξαναχτυπά

2008-10-19T17:32:00.002+03:00

Τις προάλλες στο σταθμό στο Μοναστηράκι μου έπιασε κουβέντα θειά σεκιουριτού (ναι, εκείνη! δεν άρχισα -ακόμα- να πιάνω κουβέντα σε αγνώστους να τους πω πουντογκράτος) ΘS: Κλείσε τη τσάντα σου. Μ: Ορίστε; ΘS: Θα σε κλέψουν. Χθες 18 τσάντες έκλεψαν μόνο σε αυτό το σταθμό. Μ: Κάθε μέρα τόσες κλέβουν; ΘS: Τον έναν τον έπιασαν. Ήρθε η αστυνομία Μ: Κάθε μέρα τόσες κλέβουν; ΘS: Τον μαύρισαν στο ξύλο! (μάτι που γυαλίζει - στραβό γελάκι τύπου εγκεφαλικό) Μ: Γιατί; ΘS: Μα δε σου είπα; Έκλεψε μια τσάντα Μ: Δεν επιτρέπεται να δέρνουν (το στόμα στραβώνει ακόμη πιο πολύ, βλέμμα παιδιού που ακούει για πυρηνική φυσική. Μετά από παύση:) ΘS: Καλά του κάνανε. Μ: Είναι παράνομο. ΘS: Μα έκλεψε η τσάντα κ πήγε να ξεφύγει. Μ: Είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΘS: Μα ήταν προκλητικός! (το τρένο έρχεται, εγώ μπαίνω, εκείνη μένει να κοιτά σαν να είδε το θεό να λέει "δεν υπάρχω") (στο preza tv θα δείτε για το πρόσφατο περιστατικό με μπάτσους που ξεγύμνωσαν αλλοδαπό στη μέση του δρόμου για σωματικό έλεγχο)

η αξιοπρέπεια άργησε μια μέρα

2008-10-18T18:53:00.011+03:00

Στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής επιτροπής που εξέτασε το σύμφωνο συμβίωσης στις 15.10.08, κανένας δεν έθεσε θέμα αντισυνταγματικότητας. (αναλυτικά για τις τοποθετήσεις βουλευτών στους gay super hero , απέναντι πεζοδρόμιο και e-lawyer. Εκτός από λίγες φωνές (που πάντως δε μίλησαν για γάμο) που έθεσαν το θέμα της μη εφαρμογής του συμφώνου κ στα ομόφυλα ζευγάρια, η υπόλοιπη συζήτηση κινήθηκε στα πλαίσια αντίληψης, ηθικής, κατάρτισης και επιχειρηματολογίας μεσημεριανής εκπομπής. Κατάσταση απογοητευτική. Όχι μόνο για τους ομοφυλόφιλους. Όχι επειδή είμαστε το 10% του πληθυσμού -ας αφορούσε και το 30% ή το 0,1%, δεν έχει σημασία. Το θέμα είναι ο πολιτικός μας πολιτισμός. Γενικά. Με πόση ευκολία παραβλέπουν τη νομιμότητα και απαξιώνουν το Σύνταγμα κ το ευρωπαϊκό δίκαιο. Νομίζουν πως είναι υπεράνω αυτών (και όχι μόνο στη συγκεκριμένη περίπτωση). Πως οι αποφάσεις τους προκύπτουν βάσει της σκοπιμότητάς τους -οικονομικής κ εννοούμενης "κοινωνικής". Όχι. Η ισονομία, ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι αυτοσκοπός. Δεν (πρέπει να) ερμηνεύονται ούτε βάσει των αντιλήψεων της πλειοψηφίας, ούτε βάσει της προσωπικής αισθητικής ή ηθικής κανενός. Οι επιταγές του Συντάγματος (ή του Διαφωτισμού αν θέλετε) δεν έχουν εκπληρωθεί. Και αυτό δεν αφορά μόνο το θέμα του γάμου ή συμβίωσης των ομοφυλόφιλων. Ούτε μόνο τις γενικότερες διακρίσεις εις βάρος gay λεσβιών, τραβεστί κ τρανσεξουαλικών. Αφορά τα παιδιά (ενδεικτικά: εγκύκλιοι για το ντύσιμο μαθητών, μέτρα εσωτερικής τάξεως, τραγικά ελλιπής προστασία παιδιών σε προβληματικές οικογένειες), αφορά τις γυναίκες, τους άντρες, τους ηλικιωμένους, τους πρόσφυγες, τις εθνικές κ φυλετικές μειονότητες, τους άνεργους, τους εργαζόμενους, τους φοιτητές, τους φτωχούς, τους ανάπηρους, τους τυφλούς, ανθρώπους με νοητικά προβλήματα, με ψυχιατρικά προβλήματα αφορά τους πάντες. ***Χρειαζόμαστε μια νέα "αλλαγή"; *** Κάποια στιγμή να δούμε και το ζήτημα του στρατού ***Τι απέγινε η συζήτηση για διαχωρισμό εκκλησίας κράτους; ***Αλήθεια που θα ήμασταν σήμερα σε επίπεδο ανθρωπίνων δικαιωμάτων χωρίς την Ε.Ένωση -και πολύ περισσότερο χωρίς το ΔΕΚ;; *** Δε θα έπρεπε οι βουλευτές να ήξεραν το Σύνταγμα;;; Αμφιβάλλω αν οι μισοί έχουν ιδέα από βασικές αρχές. Να κάνουν μάθημα! (Καλά, μην κάνεις έτσι. Εμένα πάντως μου έλειψε) (η φωτό είναι από philosophical-mirage.blogspot.com/ τα φωτομάγαζα δικά μου)

ετσι γράφεται το μέλλον

2008-10-17T00:56:00.004+03:00

Εγώ; Δικηγόρος; Όχι βέβαια! Εγώ επιλέγω το δικό μου μέλλον! Σπούδασε κομμώτρια - ψυχαναλυτής ταξιτζής - πολιτικός αναλυτής σερβιτόρος κοινωνιολόγος μπάρμαν - σύμβουλος σχέσεων και τηλεπαρουσιαστής - φωτεινός παντογνώστης

δέντρο έπεσε από παράθυρο

2008-10-15T22:05:00.004+03:00

άγνωστοι οι λόγοι του απονενοημένου διαβήματός του (Λ. Β. Σοφίας, ύψος Μαβίλη χθες)

Ακαδημίας

2008-10-15T22:00:00.006+03:00

(δεν προσπαθώ να πω κάτι -απλά μου φάνηκε πολύ καλό κ είπα να το μοιραστώ με όσους δεν το έχουν δει)

ναύτης έσφαξε το φίλο του: η ταινία

2008-10-13T23:23:00.005+03:00

Ο χαζός ούτε καν πήγε το μυαλό μου στην αρχή: η ιστορία του ναύτη που σκότωσε τον εραστή του είναι αυτή στην οποία βασίστηκε το σενάριο της ταινίας Άγγελος το trailer: σκηνές: Άγγελος (1982) σενάριο - σκηνοθεσία: Γιώργος Κατακουζηνός με τους: Μιχάλη Μανιάτη, Διονύση Ξανθο, Κατερίνα Χέλμη *** trivia *** στην ταινία η Ελένη Κούρκουλα υποδύεται την παραπληγική αδελφή του Μανιάτη, 9 χρόνια πριν τη Σελήνη στη Λάμψη του Φώσκολου

μπορείς να δεις την ταινία εδώ

στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι...

2008-10-13T19:47:00.006+03:00

Από αύριο θα βγαίνω από το σπίτι στις 8 το πρωί και θα γυρνάω 11 το βράδυ. Παράλληλα με τη δουλειά θα έχω κ μια σχολή. Ξεκινάω να κάνω κάτι τελείως διαφορετικό απ' ό,τι έκανα έως τώρα (για μια ακόμη φορά) Νιώθω ότι μετά από ένα χρόνο που γύρισα Αθήνα (για να πάω στρατό) τώρα ξεκινά η ζωή μου εδώ. Νέο σπίτι, νέα έπιπλα, μέχρι νέα ποδιά κουζίνας Νέα δουλειά, νέες σπουδές, νέα απασχόληση (μπλογκ) Νέες γνωριμίες, νέα μέρη overdose δεδομένων (κ είμαι αργής αφομοίωσης) Είμαι χεσμένος. Απ' τη χαρά κι από την αγωνία. (δεν ξέρω πόσο εύκολο θα είναι να αφιερώνω χρόνο στα μπλογκς από αύριο, αλλά θα προσπαθήσω)

το παραδάκι

2008-10-13T02:47:00.021+03:00

ΒΡΕΙΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ το παλαιό το νέο

Από το καλοκαίρι κυκλοφορούν μονόευρα αλλιώτικα απ' τα άλλα. Αν κοιτάξετε πιο προσεκτικά θα δείτε ότι ο χάρτης είναι διαφορετικός: στο πρώτο, πάνω από το RO δεν υπάρχει χάρτης (έχει γραμμούλες), ο οποίος εμφανίζεται ως δια μαγείας στο δεύτερο. Γενικά στο πρώτο το σχέδιο της Ευρώπης είναι πιο αφαιρετικό, ενώ στο δεύτερο έχει χοντροκομμένες τσαλκάντζες στο φινίρισμα. Επίσης το δεύτερο έχει άλλο μέγεθος χάρτη και διαφορετική τοποθέτηση πάνω στο κέρμα και ανώμαλη επιφάνεια. Στην αρχή πίστεψα ότι ήταν κάλπικο. Μετά είδα ότι κυκλοφορούν υπερβολικά πολλά. Υποψιάζομαι ότι είναι μια χαρά κανονικά κομμένα από το εθνικό νομισματοκοπείο. Τι έγινε? Έχασαν το καλούπι?? Και είπαν δε βαριέσαι, φτιάχνουμε άλλο??? (μην αναρωτιέσαι πως το πρόσεξα: θυμήθηκα ένα mail που κυκλοφορούσε κάποτε κ έριξα μια ματιά:

**************

Γενικά φαίνεται ότι έκοψαν καινούρια νομίσματα κ χαρτονομίσματα. Έχει βρωμίσει ο τόπος στο κολλαριστό. Τόσο που νομίζεις ότι είναι ψεύτικα. Ανοίγω το πορτοφόλι κ νομίζω ότι πάω να παίξω monopoly. Σαν να μην έχουν αξία. (Πολλοί φοβούνται ότι σύντομα όντως δε θα έχουν αξία. Δε σκαμπάζω από οικονομία, αλλά σκεφτομαι πως η καταστροφολογία (όπως και η συνωμοσιολογία) είναι εθνικό σπορ.

*************** Και μιας και μιλάμε για παραδάκι -και για να γυρίσουμε στα παλαιά- αυτά τα θυμάστε? και για λίγο πιο μεγάλους: και τα τελευταία νομίσματα δραχμών που κόπηκαν: αυτά τα θυμόσασταν? Σε μια εποχή πριν τα Blog τα χαρτονομίσματα ήταν κ μέσα ανώνυμης μα δημόσιας έκφρασης: Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στα θρανία να τρώμε αποβολάρες και τεστ στα ξαφνικά; καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια χημεία και φυσική ΚΥΡΙΟΣ ΝΤΣΟΝΙΣ παπαρος Σε περίπτωση φωτιάς γύρισέ το από την άλλη πλευρά - όχι τώρα ρε βλάκα *** περισσότερα για αυτή τη μορφή έκφρασης εδώ ***blog για ελληνικά χαρτονομίσματα εδώ ***κατεβάστε μια μεγάλη συλλογή ελληνικών χαρτονομισμάτων εδώ (ρε πούστη πάλι σεντόνι ανέβασα)

ναύτης έσφαξε τον φίλο του

2008-10-12T04:08:00.018+03:00

ΝΕΑ, 8 Απριλίου 1975 γράφει ο Μανώλης Μαθιουδάκης κλικ για μεγέθυνση αποκομμάτων ή πληκτρολογημένο το κείμενο αμέσως μετά:

" ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ έγκλημα, με όλα τα στοιχεία του σαδισμού και της εκδικητικότητας, είναι αυτό που διαπράχθηκε προχθές σε γκαρσονιέρα της οδού Ρέας 1 (Καλλιθέα).

ΤΟΣΟ ο δράστης, όσο και το θύμα χαρακτηρίζονται ως ανώμαλοι, μ’ όλα εκείνα τα ψυχοπαθολογικά γνωρίσματα των ανθρώπων του είδους.

ΑΒΥΣΣΑΛΕΟΣ ο ψυχικός κόσμος του εικοσάχρονου δράστη Χρήστου, ναύτη. Διεστραμμένη η ζωή του θύματος Ανέστη, 22 χρονών, επίσης ναύτη.

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥΣ

ΤΙ ΣΥΝΕΔΕΕ, όμως τους δύο νέους; Ένα ακαταμάχητο πάθος, που είχε σαν κατάληξη το σεξουαλικό έγκλημα.

Ο Χρήστος, την Τρίτη στις 8.30, έσφαξε το φίλο του Ανέστη, αφού προηγουμένως προσπάθησε να τον στραγγαλίσει με κορδόνι.

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ διαλευκάνθηκε 24 ώρες μετά τη διάπραξή του. Οι αστυνομικοί της Γενικής ασφάλειας Αθηνών Σ.Τ., Ν.Γ. και Κ.Λ., προσανατολίστηκαν, από την αρχή, σωστά. Από τους υπόπτους ξεχώρισαν έναν: τον Χρήστο. Στο όνομά του σχηματίστηκε κόκκινος κύκλος και άρχισαν επίμονες αναζητήσεις για την ανεύρεσή του, κλιμακώθηκαν δε στην Αθήνα και τα προάστια.

ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ;

ΣΤΗΝ πιο κρίσιμη στιγμή, όμως, παρουσιάστηκε στο προσκήνιο ο δικηγόρος Β.Π. Στις 4 το απόγευμα δέχθηκε στο σπίτι του την επίσκεψη του δολοφόνου, τον οποίο συνόδευε η μητέρα του. Πέντε ώρες αργότερα, ο δράστης, στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών σπάραζε από κλάμα, γιατί «είχε χάσει τον Ανέστη του»!

Ο ΧΡΗΣΤΟΣ είναι άτομο με ανώμαλο ψυχικό κόσμο. Το έγκλημα που διέπραξε είναι χαρακτηριστικό. Σε τέτοια εγκλήματα, όσο και αν θέλη κανένας, δεν μπορεί να βρή ελαφρυντικά.

Το άγριο έγκλημα έγινε στη γκαρσονιέρα του θύματος, στην οδό Ρέας 1 (Καλλιθέα). Εκεί συζούσαν οι δυο ναύτες όταν έπαιρναν άδεια και έβγαιναν από τα καράβια, στα οποία υπηρετούσαν. Ο Ανέστης ήταν ο ενεργητικός. Ο Χρήστος ο παθητικός.

ΚΥΚΛΟΣ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ

Το άγριο σεξουαλικό έγκλημα ήταν η κατάληξη μιας τυχαίας γνωριμίας που ξεκίνησε από το πεζοδρόμιο της οδού Φιλελλήνων το 1974, για να διαγράψη έναν κύκλο ακολασίας και να καταλήξη, μ’ ένα αποτρόπαιο έγκλημα στη γκαρσονιέρα της οδού Ρέας 1.

Ο δολοφόνος είχε εμφάνιση παιδιού. Θα μπορούσε να είχε επιτυχίες στον γυναικόκοσμο, αλλά η φύση διαφορετικά θέλησε να διαμορφώσει τον χαρακτήρα του. Ποτέ του δεν μπόρεσε να αποκτήσει φιλενάδα και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αισθανθή μίσος για τα ζώα.

Ξεσπούσε στις γάτες. Ήταν απόλαυση γι’ αυτόν μα τις πνίγη με τα χέρια του, όπως προσπάθησε, στην αρχή να πνίξει τον φίλο του. Αισθάνεται φοβερή αποστροφή για τα αίματα και αυτός είναι ο λόγος που στο έγκλημα χρησιμοποίησε βρόχο.

-Μπόρεσα και τον έσφαξα, μου είπε, γιατί ήταν σκοτεινά στο δωμάτιο και έτσι δεν έβλεπα τα αίματα.

ΣΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ

Τον δράστη συνάντησα χθες στις 8 το βράδυ, μία ώρα πριν τον παραδώση ο δικηγόρος Β.Π. στην αστυνομία. Ο δράστης είχε καταφύγει στο σπίτι του δικηγόρου στην λεωφόρο Κηφισίας 27.

Ο Κ.Π. κατάφερε να του εκμαιεύσει το αποτρόπαιο έγκλημα που είχε διαπράξει και όταν είχε θεμελιωμένη την πλήρη ομολογία του, τον παρέδωσε στην αστυνομία.

Στο σπίτι του Κ.Π. ο δολοφόνος συνοδευόμενος από τη μητέρα του, στις 4 χθες το απόγευμα. Κανένας δεν ήξερε ως εκείνη τη στιγμή ότι ήταν ο άνθρωπος που έσφαξε τον ναύτη Ανέστη. Ο Χρήστος πήρε τον Κ.Π. σε ιδιαίτερο δωμάτιο. Εκεί, όταν βρέθηκαν μόνοι, του μίλησε για… τον έρωτά του με τον Ανέστη και του αποκάλυψε, ότι εκείνος ήταν ο δολοφόνος!

ΚΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Στο μεταξύ, η αστυνομία βρισκόταν σε παράλληλο δρόμο. Ο δολοφόνος, από στοιχεία που είχαν συγκεντρώσει οι αστυνομικοί Σ.Τ. και Ν.Γ., ήταν πρώτος στον κατάλογο των υπόπτων. Οι αστυνομικοί αναζητούσαν παντού τον Χρήστο, ο οποίος, όμως ούτε στο πολεμικό «Ναυκρατούσα», όπου υπηρετούσε, είχε παρουσιασθή, αλλά ούτε και στο σπίτι του, Ελευθερίου Βενιζέλου 17 (Μοσχάτο). Ο κλοιός είχε στενέψει, αλλά πριν κλείσει ο δικηγόρος έκλεψε την … παράσταση.

Εκεί λοιπόν, στο διαμέρισμα του Κ.Π. συνάντησα χθες το βράδυ το δολοφόνο. Ήμουν ο δεύτερος που μίλησε μαζί του. Πρόκειται για ένα παιδί με περίεργες ψυχικές καταστάσεις, που κρατιόταν στα πόδια του μόνο με ηρεμιστικά.

Ο ταραγμένος ψυχικός κόσμος του δεν γαλήνευε με τίποτα. Κρατούσε στα χέρια του μια φωτογραφία του Ανέστη, τη φιλούσε και έκλαιγε. «θέλω τον Ανέστη μου»! σπάραζε. Κάποτε κάλμαρε. Δύσκολη συνεννόηση μαζί του. Στην κουβέντα μας τον καθοδηγούσε το βλέμμα του Ανέστη.

ΤΟΝ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑ

-Πότε γνωριστήκατε;

-Το 1974 στην οδό Φιλελλήνων. Με πείραξε ο Ανέστης και ανταποκρίθηκα…

-Μετά;

-Ακολουθήσαμε τη μοίρα μας. Τον ερωτεύτηκα μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής μου. Πήγαινα τακτικά στο διαμέρισμά του και κάναμε συντροφιά. Ο Ανέστης, όμως, τον τελευταίο καιρό ξενοκοίταζε. Το είχα διαπιστώσει και με ενοχλούσε υπερβολικά. Σε λίγο καιρό θα απολυόταν και θα πήγαινε στην Αλεξανδρούπολη, στους γονείς του. Θα τον έχανα για πάντα και αυτό μου προκαλούσε τρέλλα. Για να ξεχνάω έπαιρνα τις ώρες που είχα βάρδια στο πλοίο ηρεμιστικά.

ΕΚΑΝΑ ΘΗΛΕΙΑ…

-Στο έγκλημα, πως κατέληξες;

-Χθες (Τρίτη) δεν πήγα στο πλοίο. Πήγα από τις 6 το πρωί στη γκαρσονιέρα μας (Ρέας 1) Στις 7το βράδυ ήλθε, με άδεια, ο Ανέστης (υπηρετούσε στο πολεμικό «Πάνδροσος»). Βγήκα έξω και αγόρασα δυο κεσέδες γιαούρτι, δυο παγωτά και μια σοκολάτα. Φάγαμε τα παγωτά και τη μισή σοκολάτα. Μετά ξαπλώσαμε στο κρεβάτι…

-Είχες προμελετήσει το έγκλημα;

-Όχι. Όταν αποκοιμήθηκε ο Ανέστης (στις 8.30μμ) ξανασκέφτηκα ότι θα τον έχανα. Πήγα στο μπάνιο και πήρα ένα κορδόνι, στο οποίο απλώναμε τα ρούχα. Το έκοψα στα τρία και σχημάτισα δυο θηλειές. Ξαναγύρισα στο υπνοδωμάτιο με το διπλό κρεβάτι, πέρασα τη θηλειά στο λαιμό του Ανέστη και την έσφιξα. Εκείνος ξύπνησε. Σηκώθηκε, με κόπο. Ήλθαμε στα χέρια. Πέσαμε στο πάτωμα, με τη θηλειά στο λαιμό ο Ανέστης.

Στο κομοδίνο ήταν ένα κοφτερό μαχαίρι, που είχαμε αγοράσει από το Μοναστηράκι για ενθύμιο. Το άρπαξα και στο σκοτάδι έκοψα το λαιμό του Ανέστη. Το δωμάτιο γέμισε από αίματα. Ύστερα άλλαξα ρούχα, πλύθηκα, πήρα 500 δραχμές και κάτι κέρματα από τον Ανέστη, έβαλα σε μια τσάντα κονσέρβες και βγήκα από την γκαρσονιέρα αφήνοντας το κλειδί στην πόρτα.

Με ταξί πήγα στην πλατεία Κουμουνδούρου και από με λεωφορείο στην Ελευσίνα, στην περιοχή διυλιστηρίων, όπου είναι το σπίτι της θείας μου. Κοιμήθηκα στο ύπαιθρο.

Σήμερα (Τετάρτη) το πρωί πήγα στο σπίτι της θείας μου (Μαρκέλλα, αδελφή της μητέρας του). Σε μια στιγμή, που βγήκε εκείνη έξω να ταϊσει τις κατσίκες, βρήκα την ευκαιρία να τηλεφωνήσω στο σπίτι του Ανέστη στην Αλεξανδρούπολη. Στο τηλέφωνο απάντησε η μητέρα του.

«Πρέπει να ειδοποιήσεις τον πατέρα του Ανέστη, της είπα. Κάτι σοβαρό του συμβαίνει.

Εκείνη ρώτησε ποιος τηλεφωνεί. Της απάντησα «δεν σ’ ενδιαφέρει» και έκλεισα το τηλέφωνο…

ΜΕ ΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ

Μετά ο δολοφόνος επικοινώνησε με τη μητέρα του, που είναι καθαρίστρια σε σχολείο. Της είπε, ότι βρίσκεται στην Ελευσίνα και αποφάσισε να μην ξαναεπιστρέψει στη μονάδα του. Αργότερα συναντήθηκε με τη μάνα του. Πήγαν στο σπίτι της γιαγιάς του. Εκεί ο δράστης απεκάλυψε στη μάνα του ότι θέλει να συναντηθεί με δικηγόρο. Έτσι κατέληξαν στο γραφείο του Κ.Π.

-Το μαχαίρι τι το έκανες;

-Το πέταξα. Μη με ρωτάτε που. Δεν θέλω να βρεθή και

να το πιάση άλλο χέρι , γιατί το μαχαίρι αυτό με συνδέει με κοινές αναμνήσεις με τον Ανέστη…

-Πάλι θα σε ξαναρωτήσω. Γιατί τον σκότωσες;

-Αγαπάω τον Ανέστη. Τον ζήλευα. Δεν ήθελα να έχη σχέσεις με άλλους, δεν ήθελα να τον χάσω…

Η σκηνή της παραδόσεως του δολοφόνου στους αστυνομικούς είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν κινηματογραφικές περιπετειώδεις ταινίες. Εφτά αστυνομικοί της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών, με υπερένταση των δυνάμεών τους, μπόρεσαν να’ ακινητοποιήσουν ένα μαινόμενο ταύρο.

Ουρλιάζοντας, ο δολοφόνος οδηγήθηκε σε αυτοκίνητο και μεταφέρθηκε στη Γενική Ασφάλεια. Στα χέρια του είχε πάντα τη φωτογραφία του Ανέστη…

Το άγριο έγκλημα αποκαλύφθηκε μετά το τηλεφώνημα που έκανε ο δράστης στην Αλεξανδρούπολη. Ο πατέρας του θύματος τηλεφώνησε στον γνωστό του στην Αθήνα Ε. (συνταξιούχος υπομοίραρχος της Χωροφυλακής). Ο τελευταίος πήγε στη γκαρσονιέρα του θύματος και όταν είδε το κλειδί εξωτερικά στην πόρτα ειδοποίησε την αστυνομία. Στις 10.15 το πρωί, ο διοικητής του ΙΑ’ Παραρτήματος Ασφαλείας Ν.Γ. εύρισκε μέσα στη γκαρσονιέρα, σε λίμνη αίματος άγρια δολοφονημένο τον Ανέστη.

ΚΟΜΜΕΝΟΣ ΛΑΙΜΟΣ

Το θύμα ήταν πεσμένο μπρούμυτα, με κομμένο τον λαιμό και το βρόχο. Δίπλα υπήρχε ένας άλλος βρόχος, εφεδρικός. Ο Ανέστης ήταν σχεδόν γυμνός. Φορούσε μόνο ένα ημιδιαφανές μαύρο σλιπ. Στο πάτωμα, πάνω στα αίματα, είχαν σχηματισθή αποτυπώματα γυμνών ποδιών.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΟΡΓΙΩΝ

Το σκηνικό στο οποίο διαπράχθηκε το άγριο έγκλημα είναι χαρακτηριστικό της ανώμαλης ψυχοσυνθέσεως δράστου και θύματος.

Διπλό κρεβάτι, με δυο μαξιλάρια. Πάνω στο κρεβάτι υπήρχαν μόνο δύο κουβέρτες. Τοςυ τοίχους εκάλυπταν φωτογραφίες γυμνών γυναικών σε οργιαστικές στάσεις, αλλά και γυμνών ανδρών. Σ’ ένα ντουλάπι βρέθηκαν τέσσερα κουτιά με χάπια «Καντέξ» (καταπραϋντικά και οπιούχα). Στο διπλανό δωμάτιο υπήρχαν: Ένα μικρό ντιβάνι, δυο ναυτικά καπέλλα, μια περούκα γυναικεία, με μαλλιά καστανού χρώματος και ένα κλομπ κρεμασμένο στον τοίχο. Όλη η ατμόσφαιρα πρόδιδε ότι η γκαρσονιέρα της σφαγής ήταν και άντρο ακατανόμαστων οργίων! Την είχε νοικιάσει,πριν δέκα μήνες το θύμα. Εκείνο πλήρωνε και το νοίκι (1.500 δραχμές). Κλειδί της γκαρσονιέρας είχε και ο δράστης.

ΠΟΤΕ ΓΥΝΑΙΚΑ

Ο Ανέστης δεν είχε βάλει στη γκαρσονιέρα του ποτέ γυναίκα. Ο μόνος που μπαινόβγαινε ήταν ο Χρήστος, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τον Δ.Λ. (έχει καθαριστήριο απέναντι από την γκαρσονιέρα).

Ο Δ.Λ. είδε για τελευταία φορά ζωντανό τον Ανέστη.

-Ο Ανέστης, είπε ο Λάμπρου, ήταν πελάτης μου. Το περασμένο Σάββατο έφερε ένα παντελόνι τζην, να το καθαρίσω. Τη Δευτέρα ήρθε και το πήρε ένας περίεργος τύπος. Τον είχα δη και άλλες φορές. Ένα ψιλόλιγνο παιδί, που φορούσε άλλοτε ναυτικά και άλλοτε στενό εφαρμοστό παντελόνι με ψηλές μπότες, όπως οι γυναίκες…

-Κοπέλλες συνόδευαν τον Ανέστη;

-Ποτέ δεν είδα να συνοδεύεται από κοπέλλες. Μόνο από τον περίεργο τύπο που σας μίλησα. "

έχω κι άλλο μυστικό

2008-10-10T01:21:00.007+03:00

Έσβησε τσιγάρο στο μάγουλο συνεργάτη της κλικ για μεγέθυνση: Η πλήρης κατάθεση του Παπαμιχαήλ: Η σύζυγός μου είναι κυρία. Δεν μπορεί να έχω κάνει κάτι τέτοιο. Εγώ πάλι -που δεν είμαι κυρία- μπορώ να δέρνω (τώρα κατάλαβα τι εννοούμε όταν λέμε ότι η Αλίκη σημάδεψε τη γενιά της)

έχω ένα σύννεφο μπροστά μου 1

2008-10-08T02:16:00.013+03:00

Επειδή με τόσα παλαιά μου μύρισα μούχλα κ ναφθαλίνη, είπα να κάνω έναν πήδο στο μέλλον κ να εγκαινιάσω τη στήλη έχω ένα σύννεφο μπροστά μου, με μελλοντολογίες χωρίς τεκμηρίωση (γιατί το κληρονομικό χάρισμα είναι που μετράει) Με αφορμή την ανάρτηση του προφυλακτικού εάλω το γκάζι, μασάω τις δάφνες κ αποφαίνομαι: Το Γκάζι ποτέ πια δε θα 'ναι το ίδιο. Ούτε θα δημιουργηθεί ξανά αντίστοιχο gay village -ανακατευτήκαμε οριστικά με τον straight κόσμο (αυτό δε θέλαμε άλλωστε?). Θα ανοίξουν 1-2 καινούρια gay μαγαζιά που θα κάνουν hit (γιατί η αγορά όπως κ η φύση μισούν το κενό) καθώς το sodade θα παρακμάζει. Το ένα θα είναι στην περιοχή πίσω από την Παλαιά Βουλή (γιατί έτσι μου 'ρθε). Ο κόσμος θα αρχίσει σύντομα να χορεύει ξανά. Αλλά επειδή μας θέλγει το κάπως πιο περιθωριακό κ θα θελήσουμε υποσυνείδητα να περιχαρακώσουμε την κοινότητα κ άρα την ταυτότητά μας, θα βρεθούμε σε μέρη κ καταστάσεις που θα έχουν κάτι από τη γοητεία μιας ρετρό αντίθεσης στις αστικές νόρμες με περιεχόμενο σαφώς σεξιστικό: σάουνες, κρυφά (σεξ?) πάρτυ θα μαθαίνονται απο στόμα σε στόμα, απομακρυσμένο gay beach bar που τη νύχτα θα γίνεται χαμός (όχι στα λιμανάκια), υπαίθριες μαζώξεις σε πάρκα ως after, απροειδοποίητα naked happenings. Στα μαγαζιά μια στο τόσο τα φώτα θα σβήνουν κ δε θα ξέρεις ποιος αρπάζει ποιον κ τι. Οπουδήποτε θα έχει σκοτάδι θα είμαστε εκεί. Η έξωθεν κ de facto αναγνώριση των γάμων ατόμων του ίδιου φύλου θα αποδειχθεί φιάσκο: συνολικά 20-30 μόνο ζευγάρια θα παντρευτούν το πρώτο δίχρονο. Το πρώτο gay διαζύγιο θα παίξει στο star τέλη του 2011. Οι γκαρνταρόμπες θα αποκτήσουν πιο ουδέτερα χρώματα, μακριά παλτά κ καπέλα. (το μουστάκι είναι ήδη εδώ) Θα επανεμφανιστούν τα καλλιαρντά. Η λέξη κλειδί είναι "μύστης". Καλωσήρθατε στην εποχή του Υδροχόου. Τέλη της επόμενης δεκετίας θα καταλαγιάσει όλο αυτό και οι σχέσεις θα είναι της μόδας. Η μάνα σου θα γκρινιάζει "βρες ένα καλό παλικάρι να νοικοκυρευτείς", "πότε θα γνωρίσω τους γονείς του?" κλπ Το 2025 θα αναγνωρίζεις τους gay επειδή θα είναι οι μόνοι που θα το λένε Γκάζι κι όχι Κεραμεικό.

ιερό ΤΕΡΑΣ

2008-10-07T21:54:00.004+03:00

Ξεκίνησε το τηλεοπτικό πρόγραμμα της σεζόν, με τα βλέμματα όλων στραμμένα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη (εθνικό προϊόν με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης) Στη σειρά Αμαλία θα ερμηνεύσει την παρθένα βασίλισσα Αμαλία, με μαλλί ξανθό κομμωτηρίου, βλεφαρίδα κάγκελο και κοσμήματα Καίσαρη. *** το μου αρέσουνε τα αγόρια δεν είναι το εγχώριο αντίστοιχο του it's raining men? τρίβια: όλη η κινησιολογία της στη σειρά ήταν προσανατολισμένη να αναδεικνύει τα κοσμήματα.

τα λουκάνικα σου πάνε πολύ

2008-10-07T21:37:00.003+03:00

ΝΕΑ, Δεκεμβριος 1975 Αντίστοιχος διαγωνισμός ταχυφαγείου στην Ελλάδα του '75 θα ήταν μις πατσάς (βουρτς: συντομογραφια του βρε ουστ)

ΜΗΔΕΙΑ 2

2008-10-06T21:55:00.010+03:00

Δεν είχα παρακολουθήσει τη Μήδεια του Δ.Παπαϊωάννου σε κάποια από τις 52 φορές που έχει ανέβει στο παρελθόν. Το είδα 2 φορές αυτό το ΣΚ. Ε, δε μ' άρεσε Οι ερμηνείες της Ευαγγελίας Ράντου (Μήδεια) και Γιάννη Νικολαΐδη (Ιάσωνας) ήταν πολύ καλές τεχνικά, αλλά άνευρες. Δεν έπειθαν, με αποτέλεσμα να παρακολουθώ αποστασιοποιημένος θαυμάζοντας το μυαλό του Παπαϊωάννου. Είναι κρίμα όμως ο δημιουργός να επισκιάζει την παράσταση. Αξίζει να το δεις, έχοντας όμως στο μυαλό σου ότι είναι ένα έργο που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1993. Κάθε έργο είναι γέννημα της εποχής του και της στιγμής. Ζήλεψα θανάσιμα όσους το είδαν παλιότερα (δεν είναι ότι ήμανε βλαχάκι τότε -ήμανε μικρός, 'ντάξει?) το trailer to 1993 to trailer τώρα -πότε θα βγάλει σε dvd τα παλαιά του έργα? (ο Ρήγος ετοιμάζει τα δικά του) -μετά το 2, το μήδεια 2. Ο Παπακαλιάτης ετοιμάζει σειρά με τίτλο 4. έλα να γράψουμε παρέα το 6. -αυτό δεν ήταν θέατρο: τα ΚΑΠΗ Εκάλης ήταν: πόση γιαγιά βορείων προαστίων στην πρεμιέρα??? με πούλμαν ήρθαν? τουλάχιστον με τόσο νερό θα τους έπιασαν τα αρθριτικά τους -ο Σερβετάλης στο ρόλο του σκύλου απλά υπέροχος -οι φωτισμοί του Αλέκου Γιάνναρου επίσης -το φόρεμα της Μήδειας όλα τα λεφτά -μ' άρεσε το background - αναφορά στο πολυμορφικό στρατσόχαρτο (αν έχει δει φοιτητική παράσταση ξέρεις) αλλά και αναφορά στις καταλήψεις απ' όπου ξεκίνησε? -δε σταμάτησα στην παράσταση να σκέφτομαι τη φωνή της Βιτάλη στο κείμενο του Ευρυπίδη μετάφραση Χειμωνά κ μουσική Κραουνάκη από την παράσταση του Βουτσινά -άχρηστη πληροφορία: το εικονάκι στο προφίλ μου είναι από σκίτσο του Παπαϊωάννου:

η πουστοκρατορία αντεπιτίθεται

2008-10-06T21:08:00.007+03:00

1957 Στην Ελλάδα η ποινική δίωξη της (ανδρικής) ομοφυλοφιλίας καταργήθηκε από τον ποινικό κώδικα το 1950. Για περισσότερα εδώ

ΝΤΙΝ ΝΤΟΝ (για ποιον χτυπά η καμπάνα)

2008-10-04T17:42:00.004+03:00

βαρεθήκατε τα επιτραπέζια, την Πυθία, το περνά περνά η μέλισσα? π α ί ξ τ ε Ν Τ Ι Ν - Ν Τ Ο Ν τουλάχιστον 2 παίκτες 15-115 ετών

I guess I'll die another day

2008-10-03T00:11:00.003+03:00

Ουφ! Φθηνά τη γλίτωσα το Σάββατο...

δεν προλαβαίνω σου λέω

2008-10-02T23:49:00.002+03:00

Με αυτή τη δουλειά δεν προλαβαίνω να ενημερωθώ για το τί συμβαίνει στον κόσμο σήμερα. Βρίσκομαι ξεχασμένος στο 1975... Για πες εσύ, τι νέα σήμερα?

πέφτω απ' τα σύννεφα!

2008-10-02T23:31:00.003+03:00

προφανώς κ δεν πέφτω απ' τα σύννεφα -άλλωστε συνέβη τον Οκτώβρη του '75. Απλά μου άρεσε ότι δεν απαγορεύεται οι ομοφυλόφιλοι να ανήκουν στο στράτευμα, αλλά απαγορεύεται σε αυτούς που είναι στο στράτευμα να είναι ομοφυλόφιλοι... Σα να λέμε σου απαγορεύω να είσαι ψηλός. Είναι η αντίληψη ότι ομοφυλοφιλία είναι κάτι που κάνεις κ όχι κάτι που είσαι.

γλωτταν μου έδοκαν ελληνικήν

2008-10-01T20:11:00.002+03:00

ρητορικό quiz: τι υποκοριστικό έχει το κολάρο?

μυστικός πράκτωρ μεc0-μιtsos

2008-10-01T16:24:00.005+03:00

Ήταν μια πραγματικά θεσπέσια, ξένοιαστη μέρα στη δουλειά: όλη μέρα διάβαζα για τα βασανιστήρια της χούντας. Θα μπορούσα να βγω σε κατάσταση παράκρουσης νομίζοντας ότι με παρακολουθούνε. Αλλά όχι βέβαια. Τουναντίον: αποφάσισα να παρακολουθήσω εγώ κάποιον. Ανυποψίαστος γεράκος στο τρένο κάθεται απέναντί μου. Κάτι μου θυμίζει. Σε μια στιγμή πραγματικής διαύγειας "συνειδητοποιώ" ότι είναι ο Δ.Ιωαννίδης, ο δικτάτορας. Είμαι τόσο σίγουρος, που αποφασίζω κατεβαίνοντας από το τρένο να τον ακολουθήσω μέχρι το σπίτι του, να τσεκάρω το κουδούνι. Προχωράει. Προχωρώ. Με κοιτάει. Τον κοιτώ (με ύφος σε τσάκωσα αλήτη! Μα είμαι και πολύ λαγωνικό). Περπατάει απελπιστικά αργά όμως -συγκεκριμένα σέρνεται- οπότε κ εγώ κοντοστέκομαι να κάνω ότι δένω ένα κορδόνι να με προσπεράσει. Ο γέρος ανήσυχος, με κοιτά δύσπιστα. Το βλέμμα του κάνει ένα γύρο αν υπάρχει κανείς άλλος κοντά μας. Είμαστε μόνοι σε ένα στενάκι. Με ξανακοιτάει με ύφος λυπήσου με. "Είδες τι ωραία που είναι να σε παρακολουθούν?", σκέφτομαι με κακεντρέχεια κ εκδικητικότητα. Ανοίγει το βήμα του κ πάει να κρυφτεί σε πιο μικρό στενό. Δ θα μου ξεφύγει: τον ακολουθώ αποφασιστικά. Ξάφνου ξεκουμπώνεται κ κατουράει στην ακρούλα. Κάπου εκεί σκέφτηκα να μην τον παρακολουθήσω άλλο... Άλλωστε ο Ιωαννίδης (όπως είδα τώρα) είναι ακόμα φυλακισμένος. Εγώ πάλι μάλλον είμαι για Σινούρη -αλλά ευτυχώς έκλεισε πρόσφατα... (έχω κρατήσει τον αριθμό του αυτοκινήτου του γέρου -πέρασε έπειτα απο μπροστά μου. έχω σκάσει να μάθω από που ήξερα τον γέρο...)

ένα γάντι για τα τσουμπλέκια σας

2008-09-30T23:47:00.007+03:00

τα εσώρουχα με το σήμα άτθις εφαρμόζουν τέλεια σε όλα τα σχήματα: δεν πειράζει αν ο λιλίκος σας είναι στρόγγυλος, τετράγωνος, τραπέζιο, κώλουρος κώνος ή σγουρός δεν πειράζει αν έχει σχήμα μπανάνας, αγγουριού αλλά και αγγουρακίου τουρσί κι όταν λέμε σε κάθε σχήμα, κι όταν λέμε γάντι, το εννοούμε: δεν πειράζει αν έχετε έναν, δύο ή και περισσότερους λιλίκους εσάς? τι σχήμα έχει?

σε ένιωσα μέσα μου παντού

2008-09-30T23:14:00.002+03:00

...σαν να μην πέρασε μια μέρα

τώρα ξέρεις...

2008-09-30T22:54:00.001+03:00

...γιατί η μαριχουάνα της μαμάς είναι πιο γλυκιά

Ήμουν κ εγώ στο σύστριγγλο

2008-09-28T18:33:00.009+03:00

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ: -να έχω κόψει το κάπνισμα για τον μαραθώνιο στα τερέν -να έχω πάει γυμναστήριο κ να έχω κάνει στρέτσινγκ απο το πουρνό -πονάω παντού -να έχω πιει το αυγό μου το πρωί για το σωστό τόνο τσιρίδας -σήμερα μιλάω σα τσατσά -να έχω σχέδιο διαφυγής αν τύχει να πιάσω βρακί/κοκκαλάκι/ποστίς που πετά στο κοινό -ότι αν ήμουν γιαγιά θα ήμουν πιο προετοιμασμένος: έχουν ήδη σκαμπό εκκλησίας και slipad -να έχω δει πολλές ώρες στρουμφάκια πρωτύτερα για να μη με πονοκεφαλιάζει το διάχυτο παντού στον αέρα νιαούρισμα της γκρούπι αδελφής -οτι δε χρειάζεσαι εφημερίδα-τραπουλα-πλεχτό για την ώρα της αναμονής: περνάς μια χαρά κ κάνεις κ γνωριμίες (γειά σου λαϊκο κορίτσι!) -περνάς καλά στα μπροσθοσκήνια κ αυτό "βγαίνει" -να έχω βάλει ένα τόνο λακ: τόσες ώρες χαλάει το μαλλί και όλο κ κάποιον πρώην θα (ξανα)πετύχω (2 πέτυχα!) -να μη βγάζω φωτογραφίες-βίδεο: χοροπηδάω χωρίς να το καταλαβαίνω κ κουνιώνται, ενοχλώ τους πίσω μου, χάνω το σόου -να έχω αποσμητικό σπρέι για τους γύρω -να έχω μάθει απεξωκιανακατωτά ΟΛΟΥΣ τους στίχους μη μου την ξαναπεί άγνωστος διπλανός με ύφος προδότη-ιουδα-ισκαριωτη "εσυ γιατι δεν τραγουδΑΑΑς?" -να πάρω μαζί υπογλώσσιο για τον Π. που παραλίγο να μου μείνει στα χέρια από τη συγκίνηση Και -ναι- είναι θεά / κ επαγγελματίας / κ καύλα (το κατάλαβα όταν ο από πίσω χοροπηδούσε καυλωμένος πάνω μου/ κ αυτά τα καινούρια ζυγωματικά είναι λάθος/ και είχε κόκκινα μάτια (είδες πόσο κοντά ήμουν?)/ κ το πολιτικό βίντεο σακντ/ και στο σφηνάκι που ήπιε είχε καμπαλόνερο/ και μας ερωτεύτηκε γιατί μας έστειλε φιλάκι κ πέταξε τα προικιά της στο κοινό κ έπνιξε ένα λυγμό στο u must love me/ γιατί είμαστε ζεστοί κ αγαπουλιάρηδες άνθρωποι / κ όχι βλαχάκια που πρώτη φορά βλέπουμε κάτι τέτοιο εδώ / κ γιατί είμαστε ενοχικοί και αν δεν παρνζουλίζαμε θα νιώθαμε ότι την προσβάλλουμε / και της παίξαμε ωραία γκομενοτακτική (μία ενθουσιάζομαι-μια αποστασιοποιούμαι) / και ώρες ώρες ήταν σα να το βλέπω στην τιβι και άλλες σαν να τραγουδάει μόνο για εμάς εκεί μπροστά μπροστά / κ πώς βρέθηκα παρεξηγημένος με τον Π. που του 'πα ότι αν έπιανα το σορτσάκι θα το κρατούσα? /και η Robyn ήταν πολύ καλή / κ η Μαγγίρα σακς (πες τα gsus!) LiKE a PRAYER RAY Of LiGHT 1 RAY Of LiGHT 2

Λίγο ποπ, λίγο Μπρέγκοβιτς και ο Κοέλιο

2008-09-25T20:06:00.008+03:00

Ψες βράδυ πήγα κ είδα το πόνημα της Παναγιάς της ποπατζούς (aka Madonna), την ταινία filth & wisdom. Το στόρι: νεαρός μποέμ καλλιτέχνης μετανάστης Ρουμάνος περιμένει να τον ανακαλύψουν. Συγκατοικεί με δυο γυναίκες: η μία χορεύτρια που δουλεύει σε κωλάδικο, η άλλη φαρμακοποιός που θέλει να γνωρίσει τον κόσμο. Δεν ήταν αριστούργημα -όχι- αλλά η κυλούσε ευχάριστα για τα 85 λεπτά της -όχι περισσότερο. Φαφλατολογούσε ανώδυνα σε βάθη ψαγμένου κοριτσίστικου λευκώματος (δυο πόρτες έχει η ζωή κλπ), ενώ σαφείς ήταν οι επιρροές της από το βρετανικό κινηματόγραφο -άλλωστε τον παντρεύτηκε. Επίσης συχνά αυτοαναφορική (ήθελε να μας θυμίσει πως -μπορεί να είναι μια βασίλισσα σήμερις- αλλά είναι και κορίτσι του λαού που ξεκίνησε από το βούρκο -σαν την Άντζελα). Μέχρι και η μία εκ των πρωταγωνιστριών (η Vicky McClure) της έφερνε λιγάκι στα μούτρα. Σαν ανακάτεμα Μαντόνα με Σάρα Τζέσικα δεν είναι? PS. από ολόκληρες νύχτες πρεμιέρας αυτό είδα. ξέρω: ντροπ ον μι. αλλά δεν πρόκαμα: ακόμα κάνω βελονάκι τους σεμέδες για το καινούριο σπιτι μου και αυτη η μοδίστρα ακόμα να με ράψει για τη μεγάλη βραδιά -το Σάββατο ντε... ****για να διαβάσεις για την πολιτική/κοινωνική διάσταση της παρουσίας της στη δημόσια ζωή δες εδώ το καλό το σωστό το κείμενο του Πάνου

μια κοινωνική προσφορά από "τα παλαιά"

2008-09-23T02:02:00.005+03:00

απωθημένο το 'χα να βάλω λίγο χρώμα στην ιντερφυλλάδα μου... Νιώθω λίγο όπως τότε στο σχολείο: τότε που η χρονια ξεκινούσε Σεπτέμβρη, κι όχι Ιανουάριο. Μέσα σε όλο το άγχος κ τον πανικό, με τη δουλειά (στα αρχεία των εφημερίδων), με το τσαρδί μου που φτιάχνω, δεν έχω χρόνο να αφεθώ σε όλο αυτό που συμβαίνει εδώ (να αναρτώ, να σας διαβάσω), γι'αυτό και όποτε κάτσω ανεβάζω δυο δυο τα ποστ.

τι μου θυμιζει τι μου θυμιζει...

2008-09-23T01:38:00.006+03:00

ΝΕΑ, Απρίλιος 1974 οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα κ καταστάσεις του σήμερα είναι ε ν τ ε λ ω ς συμπτωματική

για σένα νοιάσου

2008-09-23T01:04:00.007+03:00

και το μάτι μου πέφτει στον τίτλο: και καπάκι στη φωτο: ωπα -λέω- εδώ είμαστε: gay ακτιβισμός? ημερίδα outing? έφτασε η σεξουαλική επανάσταση στην Ελλάδα και συμπαρέσυρε από την αφάνεια τους gay? Ρίγη εθνικής υπερηφάνειας. Να φουσκώνει το στήθος και η μούρη να παίρνει την έκφραση "πόοοοσο δίκιο έχετε" με το κεφάλι να ανεβοκατεβαίνει: πόσο πρωτοπόροι, πόσο μπροστά, πόσο κοινωνικά φιλελεύθεροι ήμαστε... ξανακοιτώ πιο προσεκτικά: (ΝΕΑ, άνοιξη 1974 - κλικ για ευκρινεστερη βερσιόν) ΟΚ, γυμναστήριο ήταν... Κι αναρωτιόμουν αν υπήρχαν τότε στην Ελλάδα Παρεπιπτόντως, έπρεπε να διαβάσω τις εφημερίδες 2 (ολογράφως: ΔΥΟ) ετών για να πετύχω γυμνόστηθο άντρα, κι αυτό από ασθενή σε νοσοκομείο. προφανως τοτε καυλωναν βλέποντας τις καδένες να στραφταλίζουν μέσα από τα δασώθη στήθη στα ανοιχτά πουκάμισα, άντε και με τη διακριτική λωρίδα σάρκας που απεκάλυπτε το σταυροπόδι, ανάμεσα στην κάλτσα κ το μπατζάκι...

νέο κύμα ακρίβειας καταγγέλει η ένωση μπακουριών

2008-09-21T16:42:00.005+03:00

(δημοσίευμα δεκαετίας '60)

σαρδανάπαλοι!

2008-09-21T16:01:00.004+03:00

Κάθε μέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα στα ΝΕΑ υπήρχε φωτογραφία χίππηδων από το Σύνταγμα. Στις λεζάντες τους αντιμετώπιζαν όπως και τους gay: με αμηχανία μπροστα σε κάτι εξωτικά χαριτωμένο -αρκεί να μην ήταν παιδί τους. Έλληνες χίππυς δεν υπήρχαν: θυμίσου Ρένα Βλαχοπούλου στα Μάταλα: μόνο ξένοι ήταν. Α, και ο Τσιβιλίκας... (πως ανεβαζουμε βίδεο από youtube?)

άρχισαν οι νύχτες πρεμιέρας

2008-09-19T08:06:00.004+03:00

Διεθνής καριέρα για την Όλγα Καρλάτου, που αποδεικνύει ότι "έξω πάμε καλά"

πες πως εγινε κιολας

2008-09-17T00:14:00.010+03:00

Φυσικά! Δεν το πιστεύεις? Θα το φτιάξουμε γρήγορα γιατί δε θα χρειαστεί να σκάψουμε: μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε υπάρχουσες διόδους: Άλλωστε μην ξεχνάμε πως "Αττική: κούφια γη". σύντομα παραδίδεται η προέκταση ΣΠΗΛΙΑ του ΝΤΑΒΕΛΗ - ΔΟΥΚΙΣΣΗΣ ΠΛΑΚΕΝΤΙΑΣ

ο κομμωτάκος ήταν λεβεντιά

2008-09-16T22:55:00.006+03:00

Θα μείνω στο "ήταν πιο ήρεμες": οι δονητές πρωτοκυκλοφόρησαν αρχές του 20ου αιώνα ως θεραπευτική αγωγή για την "υστερία" των γυναικών (όπου υστερία βλέπε κάθε ψυχολογική & ψυχιατρική διαταραχή). Σωστά: θα έπρεπε σήμερα ο γιατρός να σου συνταγογραφεί σεξ. Φαντάσου το: ουρές στο ΙΚΑ - ερημιά στην Αιδηψό.

το αλτσχαιμερ χτυπαει παντα δυο ψυχες

2008-09-15T23:21:00.004+03:00

Όμορφη που είναι η Αττική οδός! Ειδικά το βράδυ. Ειδικά άμα βρέχει. Αλλά όλα γίνονται καλύτερα αν έχεις ξεχάσει (εσυ! όχι εγω...) το κινητό σου στην οροφή του αυτοκινήτου και πας από αεροδρόμιο Μαρούσι. (πάντως έφτασε σώο, πράγμα που αποδεικνύει πόσο ομαλή οδήγηση κάνω. Το επόμενο κινητό μου θα το πάρω με αντιολισθητική επένδυση, ή με μαγνήτη! Το κολλάς στην οροφή του αυτοκινήτου και αποφεύγεις την ακτινοβολία) Δεν ξέρω τι φταίει. Γενικά το μυαλό μου λειτουργεί σε safe mode. Το πρωί με πήρε ο ύπνος στη δουλειά. Ίσως φταίει η ηλικία. Ίσως αυτά που βλέπω: ΜΠΟΤΕΣ ΣΠΙΡΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΥΤΑ ΣΟΡΤΣ

δημιουργουμε ρεύμα

2008-09-13T01:30:00.004+03:00

Στις 2 πρώτες μέρες τους ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ και ήδη έχουν δημιουργήσει ρεύμα! Μέχρι και η Μαντόνα ενσωμάτωσε στην περιοδεία της στοιχεία από την αισθητική μας... Και που να ανακαλύψει τις χαρές του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου: αν αντιγράψει τα σουσούμια της Αλίκης, θα έχει άλλα 30 χρόνια καριέρας. (το ότι μας έχει η Μαντόνα στο gypsy part τι σου λέει;)

πάει ο Βουλγαρακούλης μας...

2008-09-13T00:54:00.002+03:00

πάμε στον κινηματόγραφο?

2008-09-12T20:50:00.005+03:00

Αυτό εννοούμε όταν λέμε οικογενειακή ταινία;

απλά μαθήματα λογικής

2008-09-12T18:17:00.003+03:00

-πήγα σήμερα στο Mall να πάρω ένα τρανσκότ -πολύ μ' αρεσει στο Mall: νιώθω άνετα -σαν στο σπίτι μου βρε παιδί μου -στο σπίτι μου είμαι ακατάστατος -παρατάω τα πράγματα από εδώ και από εκεί ερώτηση: που παράτησα τα ματογυάλια μου? (ο ευρών την απάντηση κερδίζει μια ολοήμερη στο Mall. Άμα βρει και τα γυαλιά, τα έξοδα δικά μου)

η αποφράς ημέρα

2008-09-12T18:14:00.002+03:00

προχθές άρχισα το μπλογκ άρχισαν τα σχολεία και ήταν 11η Σεπτεμβρίου μπρρρ...

2008-09-11T02:22:00.003+03:00

Την σήμερον -ημέραν Πέμπτην και ώρα 2.20 πρωινή- εδημιουργήθη αυτό το διαδικτυακό ημερολόγιο -"μπλογκ". Οι αναρτήσεις θα προέρχονται πρωτίστως από καταχωρήσεις του τύπου της δεκαετίας του '70 της εφημερίδος ΤΑ ΝΕΑ